تور ارزان روسیه

تور روسیه – تور مسکو سنت پترزبورگ – قیمت تور روسیه،روسیه،نرخ تور روسیه،ویزای روسیه – خرید آنلاین تور مسکو,تور لحظه آخر مسکو

درباره روسیه

روسیه

 

روسیه

روسیه در آسیای شمالی و اروپای خاوری واقع است و با اقیانوس آرام شمالی و اقیانوس منجمد شمالی؛ و نیز با دریای خزر، دریای سیاه، و دریای بالتیک مرز آبی دارد. روسیه با ۱۴ کشور آسیایی و اروپایی مرز زمینی دارد و با کشورهای پیرامون دریای برینگ، دریای ژاپن، دریای خزر، دریای سیاه، و دریای بالتیک ارتباط دریایی دارد.

روسیه با ۱۷٬۰۷۵٬۴۰۰ کیلومتر مربع وسعت، پهناورترین کشور جهان است. پهناوری روسیه دو برابر مساحت کانادا یا چین یا ایالات متحده آمریکا است. این کشور در عرضهای بالای جغرافیایی واقع شده‌است و بیشتر مناطق کشور سردسیر و کم بارش است. به همین دلیل بیشتر مناطق این کشور (به ویژه سرزمین بزرگ سیبری) خالی از سکنه هستند و کشاورزی در این مناطق میسر نیست. پایتخت روسیه شهر مسکو است که در باختر و بخش اروپایی کشور است و بزرگترین شهر اروپا است.

روسیه حدود ۱۴۲ میلیون تن (براورد ۱۳۸۷) جمعیت دارد، که از این دید در جهان نهم است. تراکم جمعیت روسیه ۳/۸ تن در هر کیلومتر مربع است که از پایینترین نرخهای تراکم جمعیت در جهان است. همچنین نرخ رشد جمعیت در این کشور منفی است. بیشتر جمعیت روسیه در غرب این کشور (بخش اروپایی) زندگی می‌کنند. حدود ۸۰ درصد (۱۱۵ میلیون تن) از مردم روسیه از نژاد روسی هستند و سایر نژادهای این کشور عبارتند از: تاتار، اوکراینی، چوواش، چچنی، ارمنی، داغستانی، مغول، آواری، اینگوش، چرکس، بالکار، اوستیایی، آذری، گرجی، و…

زبان رسمی روسیه، زبان روسی است. ولی ۲۷ زبان رسمی دیگر نیز در جمهوری‌ها و مناطق خودگردان این کشور وجود دارد. روسیه ۲۱ جمهوری خودگردان دارد که بیشتر در جنوب باختر کشور (قفقاز شمالی) قرار دارند. روسیه فرهنگ پرباری دارد و نوسندگان معروفی مانند تولستوی و داستایوفسکی روسی بوده‌اند.

روسیه تا پیش از قرن هجدهم یک حکومت نه چندان نیرومند در خاور اروپا بود و وسعت آن چندان زیاد نبود. تا اینکه در آغاز قرن ۱۸ میلادی و با اصلاحاتی که تزار پتر بزرگ انجام داد، این کشور به یک امپراتوری پهناور و نیرومند تبدیل شد. در سال ۱۹۱۷ انقلاب کمونیستی در این کشور به وقوع پیوست و نام کشور به «اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی» تغییر یافت. روسیه، با عنوان جمهوری فدراتیو روسیه شوروی، مهمترین و بزرگ‌ترین جمهوری در اتحاد جماهیر شوروی بود. در سال ۱۳۷۰ (۱۹۹۱) شوروی پس از جنگ سرد طولانی با غرب فروپاشید و فدراسیون روسیه به جای آن نشست.

واحد پول روسیه روبل است. اقتصاد روسیه صنعتی و نیز وابسته به منابع بزرگ انرژی این کشور به ویژه گاز است. و راههای ترابری این کشور نیز بسیار مهم هستند. روسیه با تولید ناخالص داخلی ۱۲۸۹ تریلیون دلار در سال ۱۳۸۶، هفتمین اقتصاد بزرگ جهان بوده‌است. اقتصاد این کشور بر پایه سرمایه داری و خصوصی سازی است، که این موضوع پس از فروپاشی شوروی و رهایی از اقتصاد دولتی و سوسیالیستی انجام شد. روسیه عضو گروه هشت است و از کشورهای صنعتی به حساب می‌آید. درآمد سرانه ی این کشور در سال ۲۰۱۰ در حدود ۲۲۳۰۰ دلار بوده که نسبت به سال ۲۰۰۵ که ۹۹۰۰ دلار بوده رشد چشمگیری کرده و دائما رو به رشد است.به طوری که تخمین زده می شود که روسیه تا سال ۲۰۱۶ میلادی از ۱۰ کشوری محسوب خواهد شد که بیشترین در آمد سرانه را دارند.

اکنون ولادیمیر پوتین رییس جمهور و دمیتری مدودف نخست وزیر روسیه‌است. سیاست کنونی روسیه، همکاری و عدم تنش با غرب و تلاش برای اتحاد کشور است. ولی به خاطر گسترش ناتو به شرق و پس از درگیری روسیه با گرجستان بر سر اوستیای جنوبی، روابط روسیه و غرب به تیرگی گراییده‌است.

 

تاریخ

تاریخ روسیه به قرن چهاردهم میلادی بازمی‌گردد که قلمرو پادشاهی تجاری مسکو به عنوان بازیگر اصلی در بین چندین منطقه کوچکتر مشابه مطرح شد. ایوان چهارم، معروف به ایوان، مخوف نخستین حاکم مسکو بود که خود را تزار نامید. در سده هفدهم خاندان رومانف به حکومت روسیه دست یافتند و تا سیصد سال بعد بر این کشور حکومت کردند. پتر کبیر و کاترین کبیر از معروف‌ترین این پادشاهان بودند که اصلاحات زیادی را در جهت مدرنیزاسیون این کشور به انجام رساندند.

در اوایل قرن بیستم، نارضایتی‌های عمیق در میان بخش‌های مختلف جامعه روسیه به اعتراضات گسترده‌ای در این کشور انجامید. در شرایطی که حاکمان کشور نسبت به درد و رنج توده‌های مردم بی‌تفاوت به نطر می‌رسیدند، جریان‌های سیاسی رادیکال در کشور قوت گرفتند. واقعه معروف به دوشنبه خونین در سال ۱۹۰۵، شکست روسیه از ژاپن در جنگ سال ۱۹۰۵ و شکست‌های این کشور در جنگ جهانی اول به این نارضایتی‌ها دامن زد. در سال ۱۹۱۷ انقلابی به رهبری حزب بلشویک، که در سال ۱۹۰۳ به رهبری لنین و تحت تأثیر آموزه‌های کارل مارکس تشکیل شده بود به حکومت پادشاهی در این کشور پایان بخشید.

اوایل حکومت لنین با جنگ داخلی همراه بود و پس از مدتی رقابت برای جانشینی لنین شدت گرفت. وی در سال ۱۹۲۴ درگذشت و استالین در سال ۱۹۲۹ به رهبری بلامنازع حزب کمونیست دست یافت. سیاستهای استالین به صنعتی‌سازی سریع کشور انجامید اما حکومت او با حجم غیرمنتظره‌ای از پاکسازی‌های سیاسی، تبعیدهای دسته‌جمعی و حبس و زندان همراه بود. در ژوئن ۱۹۴۱ آلمان به شوروی یورش برد و جنگی چهارساله درگرفت که ۲۷ میلیون شهروند شوروی در آن جان باختند. روسیه در جنگ پیروزی شد و کنترل سیاسی بیشتر قلمرو اروپای شرقی و مرکزی را برای خود تضمین کرد. استالین تا زمان مرگش در سال ۱۹۵۳ در قدرت باقی ماند. در این دوران حزب کمونیست با استفاده از دستگاه امنیتی عظیم خود بر تمام جنبه‌های زندگی حیات اجتماعی جامعه تسلط یافت و شوروی با پراخت بهایی گزاف از حیات انسان‌ها به یک ابرقدرت صنعتی و نظامی تبدیل شد.

خروشچف جانشین استالین تلاش کرد تا جنبه‌های بی‌رحمانه حکومت استالین را افشا کرده و در عین حال بخش‌های کلید حکومت کمونیستی را حفظ کند. وی سانسور را در جامعه کاهش داده و سیاست خارجی همزیستی مسالمت‌آمیز با غرب را در پیش گرفت اما با سرکوب قیام سال ۱۹۵۶ مجارستان به سلطه این کشور بر دولت‌های دست‌نشانده شوروی ادامه داد. با این حال دستگاه حزبی اعتماد خود را به وی از دست داده و ااعتبار خروشچف در پی نحوه مواجهه او با بحران موشکی ۱۹۶۲ کوبا کاهش یافت. وی در سال ۱۹۶۴ در یک کودتای حزبی ساقط شد. در دوران برژنف جانشین خروشچف، شرایط زندگی برای توده‌های مردم قابل پیش‌بینی‌تر و مناسب‌تر شد اما سرکوب سیاسی ادامه یافت. با این حال با توجه به کاهش رشد اقتصادی و سربرآوردن مشکلات اجتماعی دوران برژنف به «عصر رکود» معروف شد. از سال ۱۹۷۹ شوروی در جنگی طولانی و خونبار در افغانستان درگیر شد که یک نسل کامل قربانی آن شدند‌.

تاریخ معاصر

تزار به دنبال انقلاب فوریه ۱۹۱۷ – که مسبب اصلی آن جریان فاجعه آمیز جنگ اول جهانی بود – استعفا داد و دولتی موقتی بر پا شد . در ۷ نوامبر ۱۹۱۷ بلشویکها ( کمونیستها) – به رهبری ولادیمیر ایلیچ لنین (۱۸۷۰ تا ۱۹۲۴)- دولت موقت را طی کودتایی بدون خونریزی سرنگون کردند . روسیه به موجب پیمان برست – لیتوفسک (مارس ۱۹۱۸), که طبق آن روسیه لهستان را به آلمان و اتریش واگذار کرد و استقلال استونی ، فنلاند ، گرجستان ، لاتوی ، لیتوانی و اوکراین را به رسمیت شناخت ، از جنگ کناره گیری کرد . دیگر بخش های این امپراتوری پیشین ، از جمله ارمنستان ، آذربایجان و آسیای مرکزی ، به زودی اعلام استقلال کردند . جنگ داخلی میان بلشویکها و روسهای سفید (به رهبری پیروان سابق تزار) تا ۱۹۲۲ ادامه یافت . کمونیستها به تدریج بخش عمده‌ی امپراتوری روسیه سابق را دوباره تسخیر کردند و در دسامبر ۱۹۲۲ اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی را برقرار ساختند . اقتصاد کشور تحت کنترل مرکزی تجدید سازمان شد ، ولی طولی نکشید که کمبودها – و ، در بعضی مناطق ، قحطی – ظهور کرد . پس از مرگ لنین (۱۹۲۴) ، کشمکش بر سر قدرت بین طرفداران ژوزف استالین (۱۸۷۹ تا ۱۹۵۳) و لئون تروتسکی (۱۸۷۹ تا ۱۹۴۰) در گرفت . در ۱۹۲۷ استالین مخالفانش را از حزب کمونیست اخراج و در ۱۹۲۹ تروتسکی را مجبور به تبعید کرد (و در ۱۹۴۰ موجب قتل وی شد) . استالین فرمان صنعتی کردن سریع کشور را داد . در ۱۹۲۹ و ۱۹۳۰ کولاکها (دهقانان مرفه تر که عمدتاً با دولت مخالف بودند) را از بین برد . سرکوب شدید تا مرگ استالین در ۱۹۵۳ ادامه داشت – مخالفان در معرض « محاکمات نمایشی» – و اعدام فوری قرار می گرفتند ، و میلیونها نفر در نتیجه‌ی گرسنگی یا اعدام سیاسی جان خود را از دست دادند . در جنگ جهانی دوم – که طی آن شاید تا ۲۰ میلیون شهروند شوروی جان باختند – شوروی در آغاز با هیتلر پیمان بست (۱۹۳۹) و لهستان , فنلاند ,، رومانی و کشورهای بالتیک را تسخیر و سرزمینهای بسیاری را ضمیمه کرد . با این حال در ۱۹۴۱ آلمانیها به اتحاد شوروی حمله کردند و باعث ورود شوروی به جنگ در کنار متفقین شدند . پس از پیروزی اتحاد شوروی , با کنترل نواری از کشورهای اقماری در اروپای شرقی و به مبارزه طلبیدن غرب در جنگ سرد , بر مقام خود به صورت قدرتی جهانی صحه گذاشت . با این حال اقتصاد کشور راکد شد و این کشور نیز بار امپراتوری گرفتار فقر و گستردگی بیش از حد فرسوده گشت . لئونید برژنف (زمامداری از ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۲) بهبود اوضاع سیاسی را که طی حکومت نیکیتا خروشچف (زمامداری از ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۴) به دست آمده بود وارونه کرد و اصلاحات جامع تا قبل از شروع سیاست های میخائیل گورباچف (متولد ۱۹۳۱) در ۱۹۸۵ به وقوع نپیوست . گروباچف در مقابله با مسائل حاد اقتصادی با به اجرا گذاشتن اصلاحات اجتماعی ، اقتصادی و صنعتی به وضع بازسازی اقتصادی (پروسترویکا) و فضای سیاسی بازتر (گلاسنوست) مبادرت کرد . وضعیت اقتصاد نیز بر تمایل کاهش هزینه‌ی نظامی از طریق دستیابی به توافق با غرب بر سر کاهش تسلیحات تأثیر داشت . مخالفت با دولت تحمل شد ، اصلاحِ عمده ای در قانون اساسی منجر به انتخابات آزادتر گشت و حزب کمونیست از نقش رهبری اش دست برداشت . در ۱۹۸۹ بسیاری از سازش ناپذیران حزب کمونیست از اصلاح طلبان (غالباً غیر کمونیست) در انتخابات کنگره‌ی جدید نمایندگان خلق شکست خوردند . دست کشیدن از نظریه‌ی برژنف – حق شوروی به مداخله در امور کشورهای پیمان ورشو (همانطور که با قوای نظامی در مجارستان و چکسلواکی کرده بود)- موجب دگرگونی سریع در اروپای شرقی شد و یکی پس از دیگری کشورهای اقماری این منطقه‌‌ی کمونیسم را رد و شروع به برپایی حکومت چند حزبی کردند . از ۱۹۸۹ جنب و جوشهای فزاینده‌ی ملی گرایی در داخل شوروی روی داد . در جمهوریهای بالتیک جنبشهای مردمی ، خواهان برقراری مجدد استقلالی شدند که از ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۰ از آن برخوردار بودند . لیتوانی آشکارا مبادرت به جدایی کرد . زمانی که گورباچف به منظور برقراری مجدد اقتدار شوروی در باکو ، پایتخت آذربایجان ، سرباز اعزام کرد ، ناآرامی در قفقاز – در ابتدا بر سر وضعیت منطقه‌ی قره باغ علیا که مورد اختلاف ارمنستان و آذربایجان بود – به خشونت جدی میان مسیحی های ارتودوکس ارمنی و مسلمانان شیعه‌ی آذری در ۱۹۹۰ انجامید . در اوت ۱۹۹۱ اقدام گروهی از کمونیست های تندرو برای سرنگونی گورباچف ، به دلیل مقاومت بوریس یلتیسین (متولد ۱۹۳۱) ، رئیس جمهور روسیه و امتناع ارتش از مقابله با اعتراض کنندگان غیر مسلح غیر نظامی ، به شکست انجامید . مخالفت یلتسین و پالمان روسیه با کودتا وضعیت قانونی و اختیارات روسیه و ۱۴ جمهوری دیگر اتحاد شوروی را بسیار بهبود بخشید . چهارده تا از ۱۵ جمهوری اعلام استقلال کردند و تجزیه‌ی سه جمهوری بالتیک از سوی جامعه‌ی بین المللی به رسمیت شناخته شد . جمهوریهایی که در اتحاد باقی ماندند شروع به مذاکره در مورد رابطه شان کردند . گورباچف حزب کمونیست را به حالت تعلیق در ‌آورد و – با یلتیسن – اصلاحات سیاسی و اقتصادی گسترده ای را آغاز کرد . ولی برای نجات اتحاد شوروی بسیار دیر بود و امتناع اوکراین ، دومین جمهوری از نظر اهمیت ، با شرکت در اتحاد آزادتر پیشنهادی گورباچف دوران شوروی را به سر رساند . در پایان ۱۹۹۱ ابتکار عمل از گورباچف به یلتسین منتقل شد که در ایجاد جامعه‌ی کشورهای مستقل مشترک المنافع نقش کلیدی داشت . این جامعه گروهبندی نظامی و اقتصادیی است که شامل اکثر جمهوریهای اتحاد سابق می شود . پس از استعفای گورباچف و انحلال اتحاد شوروی (دسامبر ۱۹۹۱) ، روسیه تعهدات بین المللی شوروی ، از جمله کرسیِ آن در شورای امنیت سازمان ملل متحد، را از آنِ خود کرد . روسیه از لحاظ خارجی با اختلافات مربوط به آینده نیروهای جامعه‌ی کشورهای مشترک المنافع و ادعاهای بالقوه‌ی ارضی بر دیگر جمهوریهای شوروی سابق روبروست و از لحاظ داخلی با بحران های شدید اقتصادی در طی انتقال از اقتصاد دستوری به بازار آزاد مواجه است کمونیستهای تندرو سابق با فعالیت در کنگره‌ی نمایندگان خلق سد راه این تغییرات شده و از انجام اصلاح قانون اساسی نیز ممانعت کرده اند .

 

حکومت

طبق قانون اساسی پیشنهادی ، روسیه پارلمانی خواهد داشت که متشکل از دو مجلس است که با رأی تمامی افراد بالغ برای چهار سال انتخاب می گردند – یکی از مجالس متشکل از نمایندگانی که طبق روش انتخاباتی تعیین تعداد نمایندگان به نسبت جمعیت هر منطقه انتخاب می شوند و مجلسی کوچکتر متشکل از نمایندگان هر کدام از ۸۸ ایالت ,جمهوری و ناحیه‌ی خود مختار , کنگره‌ی نمایندگان خلق که اکنون موجود است طبق نظام شوروی سابق انتخاب شده است – از اعضای فعلی اش حدود دو پنجم از حوزه های انتخاباتی با رأی تمامی افراد بالغ انتخاب شده اند ، یک پنجم به منظور نمایندگی نواحی و جمهوریها مستقیماً انتخاب گردیده اند و باقی اعضا را ۳۲ سازمان رسمی از جمله حزب کمونیست (که اکنون منحل شده است ) انتخاب کرده اند . رئیس جمهور کشور – که نخست وزیر و شورای وزیران را انتصاب می کند – با رأی تمامی افراد بالغ برای پنج سال انتخاب می وشد . گروهبندیهای اصلی سیاسی شامل «روسیه دموکراتیک» (طرفدار یلتیسین) ، اتحاد شهری (تندرو) و حزب خلق روسیه (محافظه کار) است . طبق مفاد «پیمان فدرال روسیه» (۱۹۹۲) ، جمهوریها و نواحی خود مختار که در پایین فهرست شده است درجات مختلف خود کردانی را اعمال می کنند . (تاتارستان و چین هنوز این پیمان را امضا نکرده اند .)  جمهوریها و نواحی خود مختار نام ناحیه مساحت(کیلومتر مربع) مرکز آدیگه ۷,۶۰۰ مایکوپ آستیای شمالی ۸,۰۰۰ ‌ولادی قفقاز آگین – بوریات (ناحیه‌ی خود مختار) ۱۹,۰۰۰ آگ ینسکایا اودمورت ۴۲,۱۰۰ ایژوسک اوستوردینسکی بوریات (ناحیه‌ی خود مختار) ۲۲,۴۰۰ اوستوردینسکی اِونکی (ناحیه خودمختار ) ۷۶۷,۰۰۰ تورا اینگوش ۹,۰۰۰ فزران باشقیرستان ۱۴۳٫۶۰۰ اوخا بوریات ۳۵۱٫۵۰۰ ‌اولان اوده تاتارستان ۶۸,۱۰۰ قازان تایمیر(ناحیه خودمختار) ۸۶۲,۱۰۰ دودینکا تووا ۱۷۰,۵۰۰ قزل چچن ۱۰,۳۰۰ ‌گروزنی چوکچی ۷۳۷٫۷۰۰ آنادیر چوواش ۱۸,۳۰۰ چبوکساری خاکس ۶۱,۹۰۰ آباکان خانتی – مانسی ۵۲۳٫۱۰۰ خانتی – مانسیک داغستان ۵۰,۳۰۰ ‌ مخاچ قلعه روسیه(روسیه به عنوان بخشی از فدراسیون روسیه) ۷,۹۶۹,۱۰۰ مسکو کاباردین- بالکار ۱۲,۵۰۰ نالچیک کاراچای –چرکس ۱۴,۱۰۰ چرکسک کارلیا ۱۷۲,۴۰۰ پتروزاودسک کلموکستان ۷۵,۹۰۰ اِلیستا کوریاک ۳۰۱,۵۰۰ پالانا کومی ۴۱۵٫۹۰۰ کودیمکار گورنو –آلتای ۹۲٫۶۰۰ گورنو-آلتایسک ماری ۲۳٫۲۰۰ یاشکارالا موردووینا(موردوویا سابق) : ۲۶٫۲۰۰ سارانسک نِناتس ۱۷۶٫۴۰۰ ناریان مار یاکوت- ساخا ۳٫۱۰۳٫۲۰۰ یاکوتسک یامالو-نانتس ‌ ۷۵۰٫۳۰۰ سالِخارد یِورِیسک (جمهوری یهودی) (ناحیه خودمختار) ۳۶٫۰۰۰ بیروبیجان
جغرافیا
روسیه در آسیای شمالی و اروپای خاوری واقع است و با اقیانوس آرام شمالی و اقیانوس منجمد شمالی؛ و نیز با دریای خزر، دریای سیاه، و دریای بالتیک مرز آبی دارد. روسیه با ۱۴ کشور آسیایی و اروپایی مرز زمینی دارد و با کشورهای پیرامون دریای برینگ، دریای ژاپن، دریای خزر، دریای سیاه، و دریای بالتیک ارتباط دریایی دارد.

همسایگان زمینی روسیه عبارتند از:

در جنوب خاور (آسیا): کره شمالی، چین، مغولستان، و قزاقستان

در جنوب باختر (قفقاز): جمهوری آذربایجان و گرجستان

در باختر (اروپا): اوکراین، بلاروس، لتونی، استونی، فنلاند، و نروژ؛ و در بخش جدامانده کالینینگراد با کشورهای لیتوانی و لهستان.

شهرهای روسیه

مسکو Москва
سن پترزبورگ Санкт-Петербург
نووسیبیرسک Новосибирск
یکاترینبورگ Екатеринбург
نیژنی نووگورود Нижний Новгород
سامارا Самара
قازان Казань
امسک Омск
چلیابینسک Челябинск
روستوف-نا-دونو Ростов-на-Дону
اوفا Уфа باشقیرستان
ولگاگراد Волгоград
پرم Пермь
کراسنویارسک Красноярск
وورونژ Воронеж
ساراتوف Саратов
تولیاتی Тольятти
کراسنودار Краснодар
ایژوسک Ижевск
یاروسلاول
مردم

مانند همه جای روسیه شمار زنان در قازان بیشتر از مردان است. از جمعیت قازان ۵۵٫۳٪ زن و ۴۴٫۷٪ مرد است. بیش از پنجاه درصد ساکنان قازان روس هستند و ۴۰ درصد تاتار. اقوام دیگری مانند قوم چواش نیز در این شهر ساکنند. زبان غالب و میانجی در شهر روسی است و بیشتر تاتارها دوزبانه هستند. حدود یک‌سوم از ازدواجها در قازان ازدواجهای مختلط میان روس و تاتار است.

فرهنگ روسیه

روسیه در جامعهٔ بین المللی از کشورهایی از فرهنگ و هنر دفاع می‌کنند به حساب می‌آید و مردم این کشور هم از مردمانی با فرهنگ به حساب می‌آیند.

جاذبه‌های گردشگری

روسیه دارای جاذبه‌های تاریخی و اکوتوریستی فراوانی است.

تعدادی از جاذبه‌های تاریخی: روسیه از جمله کشورهایی است که از استقبال توریستان و جهانگردان برخوردار است. از جمله جاذبه‌های توریستی روسیه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: متروی مسکو، ساختمان‌های هفت خواهر، مجسمه مایاکوفسکی، مجسمه‌های لنین، میدان سرخ، موزه جنگ، پارک پیروزی، مقبره ولادیمیر لنین، مجموعه کرملین

تعدادی از جاذبه‌های اکوتوریستی: طبیعت زیبا، پوشش‌های گیاهی متفاوت را می‌توان نام برد مانند تپه وارابیف (تپه گنجشک‌ها)

اقتصاد

روسیه یکی از بزرگترین تولید کنندگان زغال سنگ ، سنگ آهن ، فولاد ، نفت و سیمان است . با این حال وضع اقتصاد بحرانی است . اصلاحات اقتصادی (۱۹۸۵ تا ۱۹۹۱) میخائیل گورباچف اصل تمرکز زدایی را به اقتصاد از مرکز برنامه ریزی شده وارد کرد . از ۱۹۹۱ با ایجاد قیمتهای بازار آزاد و تشویق فعالیت بازرگانی خصوصی اصلاحا شتاب یافته است . با این حال فقدان انگیزه در نیروی کار بر تمامی بخش های اقتصاد تأثیر می گذارد . توزیع ناقص منجر به کمبود بسیاری از کالاهای اساسی شده است . تولید کاهش یافته است و تورم افسار گسیخته در ۱۹۹۲ به ۲۲۰۰% رسید . صنایع تولیدی بیش از یک سوم نیروی کار را در بر دارد و شامل صنایع فولاد ، شیمیایی ، نساجی و ماشین آلات سنگین است . تولید کالاهای مصرفی چندان توسعه نیافته است . کشاورزی در مقیاس بزرگ و در قالب کشتزارهای دولتی و یا مزارع اشتراکی سازمان یافته است . هر چند حق تملک و کشت خصوصی زمین برقرار شده است . روسیه به رغم برخورداری از کشاورزی مکانیزه و بزرگترین صنعت کودسازی جهان ، از تولید کافی غلات در حد احتیاجش ناتوان است . این امر تا حدودی به دلیل برداشتهای ناکافی و امکانات نا مطلوب ذخیره سازی و حمل ونقل است . واردات از اوکراین و قزاقستان از اهیمت برخوردار گشته است . کشتهای عمده شامل گندم ، جو ، جو دوسر ، سیب زمینی ، چغندر قند و میوه است . منابع طبیعی شامل بزرگترین ذخایر زغال سنگ جهان ، نزدیک به یک سوم ذخایر گاز طبیعی جهان ، یک سوم کل درختزارهای جهان ، ذخایر بزرگ منگنز ، طلا ، پتاس ، بوکسیت ، نیکل ، سرب ، روی و مس و همچنین نقاط متعدد مناسب برای تأسیسات تولید نیروی هیدروالکتریک است . ماشین آلات ، نفت و فرآورده های نفتی صادرات عمده‌ی روسیه است . این کشور از لحاظ انرژی خود کفاست . روسیه مازاد تجاری بزرگی با دیگر جمهوریهای شوروی سابق دارد .

آموزش

میزان با سوادی :‌ نزدیک به ۱۰۰% (تخمین ۱۹۹۲). سنین تحصیل اجباری : ۷ تا ۱۵ سال . تعداد دانشگاه : ۴۲ دانشگاه ، ۳۲ پلی تکنیک همطراز با دانشگاه (به علاوه‌ی بیش از ۱۰۰ مؤسسه‌ی دیگر که دوره های هم سطح دانشگاه ارائه می دهند ).

دفاع

کل نیروهای مسلح :‌ ۲٫۷۲۰٫۰۰۰ (بعضی از این تعداد بخشی از نیروی مسلح مشترک جامعه‌ی کشورهای مشترک المنافع هستند ، که شامل ۱٫۲۰۰٫۰۰۰ پرسنل دیگر می شود ). خدمت سربازی :‌ نیروهای زمینی و هوایی ۲ سال ؛ نیروی دریایی و مرزبانی ۲ تا ۳ سال .

امتیاز بدهید : 1 2 3 4 5 6 | امتیاز : 4
موضوع : | بازدید : 40
برچسب ها : ,آب ورسوم مردم روسیه ,تاریخچه ی روسیه ,تور لحظه آخری روسیه ,دیدنی های روسیه ,مکان های خاص روسه,
+ نوشته شده در يکشنبه 11 تير 1396ساعت 22:07 توسط maryam |

تبلیغات متنی
بک لینک ارزان
تبادل لینک رایگان
تبادل لینک رایگان